گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 1
صفحه: 297

سند شماره 21- 11- 67

موضوع: قانون‌ ساماندهی‌ امور شیعیان پس‌ از تعدیل‌

مکان و تاریخ: 21/11/1967

منبع: صورت‌جلسه‌های‌ پارلمان‌ لبنان؛ روزنامه‌ رسمی‌ 1967ـ 1968،ص 3975

متن

پارلمان‌ لبنان‌ قانون‌ ساماندهی‌ امور شیعیان‌ لبنان‌ را در تاریخ 16/5/1967 تصویب‌ کرد، اما دولت‌ این‌ قانون‌ را به‌ مجلس‌ بازگرداند تا در بعضی‌ از مواد آن‌ تجدیدنظر کند. این‌ قانون، بعد از بررسی‌ کمیسیون‌های‌ اداری‌ و دادگستری‌ و مالی‌ و تهیه‌ گزارش‌، مجدداً‌ در پارلمان‌ مطرح‌ شد و با ماده واحده‌ در جلسه‌ای‌ خاص‌ در ساعت‌ پنج‌وچهل‌ دقیقه‌ بعدازظهر روز سه‌شنبه مورّخ 21 نوامبر 1967 به‌ تصویب‌ رسید. این‌ جلسه‌ به ریاست‌ آقای‌ صبری‌ حماده‌ و با حضور نخست‌وزیر آقای‌ رشید کرامی‌ برگزار شد.

قانون ساماندهی امور شیعیان لبنان

ماده‌ اول

شیعیان‌ در امور دینی‌ و اوقاف‌ و مؤ‌سسات‌ خود مستقل‌ هستند و نمایندگانی‌ از میان‌ خود دارند که‌ سخنگوی‌ آنان‌ هستند و به‌ نام‌ آنان بر اساس‌ احکام‌ شریعت‌ نورانی‌ و فقه‌ مذهب‌ جعفری‌ در حوزه‌ فتاوای‌ مرجع‌ عام‌ شیعیان‌ در جهان، فعالیت‌ می‌کنند.

ماده‌ دوم

برای‌ شیعیان‌ در لبنان، مجلسی‌ به‌ نام‌ مجلس‌ اعلای‌ شیعیان‌ تأسیس‌ می‌شود که‌ متولی‌ امور شیعیان‌ و مدافع‌ حقوق‌ و حافظ‌ منافع‌ و نگاهبان‌ نهادهای‌ آنان‌ است‌ و در زمینه ارتقای‌ سطح‌ پیروان این مذهب‌ می‌کوشد. این‌ مجلس‌ و به‌طور خاص‌ شخص‌ رئیس آن، پس‌ از کسب‌ اطلاع‌ از نظر هیئت‌ شرعی‌ و اجرایی، هر آنچه‌ را امور زیر به‌ آنان مربوط‌ می‌شود، انجام‌ می‌دهند:

1. سامان‌دهی‌ اوقاف‌ شیعه‌ و تلاش‌ برای‌ احیای‌ و رسیدگی به‌ آن.

2. هماهنگ‌ کردن‌ تلاش‌های‌ نهادهای‌ مختلف‌ اجتماعی‌ و فرهنگی‌ و انجمن‌های‌ خیریه‌ و مانند آن‌ و حل‌ اختلافات‌ میان‌ آن‌ها؛ و در صورت لزوم حمایت از طرح‌های جدید، با هدف‌ مشارکت‌ در ارتقای‌ سطح‌ فکری‌ و معنوی‌ و مادی‌ همه‌ توده‌های‌ ملت.

3. این‌ مجلس‌ حق‌ تأسیس‌ دانشگاه‌ دینی‌ (حوزه‌ علمیه) و دانشگاه‌ آموزش‌ عالی‌ را با رعایت‌ قوانین‌ لازم‌الإجرا ـ به‌ ویژه‌ ماده‌ بیست‌وشش‌ قانون‌ آموزش‌ عالی ـ که‌ مانع‌ اعمال‌ این‌ حق‌ نیست، دارد.

ماده‌ سوم

کسب‌ اطلاع‌ از نظر هیئت‌ اجرایی‌ و هیئت‌ شرعی،‌ به‌ صورت‌ یک‌جا، در طرح‌ قوانین‌ و آیین‌نامه‌های‌ عمومی‌ مربوط به‌ امور دینی‌‌ شیعیان، مانند قوانین مدنی خاص و جز آن، الزامی‌ است.

ماده‌ چهارم

مجلس‌ اعلای‌ شیعیان‌ رئیسی‌ دارد که‌ نماینده آن‌ و همچنین‌، نماینده شیعیان‌ نزد دستگاه‌های دولتی و شوراهای‌ خاص‌ است. رئیس‌ این‌ مجلس‌ بدون