موضوع: پیام - شکست ماه ژوئن و راههای پیروزی
مکان و تاریخ: بیروت، 26/7/1967
مناسبت: در سفر امام موسی صدر در سال 1967 به کشورهای آفریقایی و دیدار با مهاجران لبنانی ساکن آفریقا، جنگ موسوم به حزیران درگرفت. امام از سفر خود بازگشت و این بیانیه را صادر کرد.
منبع: روزنامه الجریدة، 26/7/1967؛ روزنامه الحیاة، 26/7/1967
این بیانیه در کتاب نای و نی تحت عنوان «ضرورت موضعگیری تاریخی» درج شده است.
متن
بسم الله الرحمن الرحیم
خواهران و برادران ارجمند،
پس از بازگشتم از سفری طولانی و دیدار با مهاجرانِ لبنانی ساکنِ آفریقا، بر خود لازم میدانم که سلام و درود ایشان را به شما ابلاغ کنم؛ چه برادران آفریقایی و چه برادران مهاجر لبنانی شما که در آن دیار به سر میبرند. آنان و من نیز کنار ایشان در آفریقا، بحران اخیر را از آغاز تا اوج وخامت آن با دلهایی تپنده و نه بیقرار و سینههایی خاموش و نه تسلیم، دنبال میکردیم.
تنها جسمهای ما از میدان نبرد دور بود؛ میدان مقدسی که خاک آن با خونهای پاک عجین شده و صخرههایش از نفَسهای مجروحان گداخته شده است. جبههها و پیرامون آن را ارواح مطمئنه و خرسند فرا گرفته است؛ عرصهای که از دسیسهها و خیانتها و جنایتهای تاریخ خبر میدهد و از سطح ظلم و کشتار و نژادپرستی کینهتوزانه که امروزه بشر به آن رسیده سخن میگوید؛ عرصهای که آخرین فصل از افسانه خودآزاری و شکنجه یهود، برای مظلومنمایی و جلب ترحم بیشتر در آن رقم میخورد. این همان میدانی است که از ماهیت حقیقی مردمی پرده برمیدارد که خود را امت برگزیده خداوند میخوانند. این میدان بیانگر همان علتی است که در تاریخ، بشریت را واداشته تا از تشکیل دولت و کیان یهود، قومی که بر آنان مُهر ذلت و خواری زده شد، جلوگیری کنند.
آری، ما لبنانیها و آفریقاییها در اوضاع سختی به سر میبردیم، آنچنانکه گویی در میدان جهاد و مبارزه هستیم و زخمهای آن را چنانکه گویی در بدنهای خودمان است، لمس میکردیم.
طبیعی است، انسان آفریقایی، که خود نسلهاست تلخی استعمار را چشیده و در زیر سلطه فاجعهآمیزِ پدیده نژادپرستی دستسازِ تمدن مادی غرب زیسته و دروغهای آن را لمس کرده و تجاوز آن را به حقوق بشر دیده است، با ما همدردی کند. این انسان، برادران لبنانی را دوستان همرزم و برادران یکدل و آزادیخواهی یافت و درنتیجه، قلب او با قلب ما تپیده است و دست خود را در دست ما گذاشته است و با ما بهگونهای در این نبرد، از طریق روزنامهها و محافل و اجتماعات و مساجد و دعا در معابد همراهی کرد که گویی یکی از اعضای پیکره میهن ماست.
مهاجر لبنانی در نظر آنان، بهحقیقت، پیامآور عمران و آبادی و تعاون بشری و پایهگذار عظمت و