گام به گام با امام موسی صدر جلد 3
الف. به مناسبت فرارسیدن عید غدیر، مراسم جشنی در حسینی? شهر صیدا برگزار شد. امام صدر در سخنانی در این مراسم گفت: «نخستین معنا و مفهوم عید، یکپارچگی است و یکپارچگی اگر با ایمان همراه نباشد، یکپارچگی [حقیقی] نیست. ایمان فقط به گزاردن رکوع و سجده نیست، بلکه ایمان یعنی آنکه درد و رنج همسایه ات را درک کنی و در غم و شادی او شریک باشی و هیچ مسلمانی را از خود نرانی و احسان خود را از او دریغ نکنی. ایمان یعنی آنکه به نیازمندان کمک کنی، بدون آنکه حتی دست راست تو از نیکی های دست چپت باخبر شود. تمرین دادن نفس به این خصلت، حس نوعدوستی را در ما پدید میآورد.»
امام گفت: «خلفای راشدین نیز چنین می کرده اند؛ امام علی(ع) اینگونه رفتار می کرده است. حس نوعدوستی و دیگردوستی و پایبندی آنان به آموزه های قرآنی بود که امپراتوری ها را به زانو درآورد.»
وی افزود: «هرگاه به این مرحله برسیم، وحدت و یکپارچگی که آیین و راه و رسم محمد(ص) و جانشینان پس از او بوده است، تحقق می یابد.»
ب. به همین مناسبت [عید غدیر] پیش از ظهر دیروز جمعیت احسان و نیکوکاری، مراسم جشن باشکوهی در باشگاه فرهنگی امام صادق(ع) در شهر صور برگزار کرد. در این مراسم امام موسی صدر، جورج جرداق و شیخ فهیم ابوعبیده، رئیسدفتر نمایندگی الازهر در لبنان، حضور داشتند. در پایان مراسم امام صدر به سخنرانی پرداخت و ضمن تبیین معنا و مفهوم ماجرای غدیر، مردم را به پاکی و درستی در اندیشه و عمل سفارش کرد و از آنان خواست در این راه پیرو صاحب این مناسبت، یعنی امام علیبنابیطالب(ع) باشند. او گفت: «مفهوم امروزی این واقع? تاریخی به ما می آموزد که قانون، برنامه، هدف، مصلحت یا اندیشه، اگر به دست مجریانی پاک اجرا نشود، چیزی جز جوهر بر روی کاغذ و یا آرزویی در دل پدیدآورندگان آنها و یا افکاری در ذهن فیلسوفان و اصلاح گران نخواهد بود.»
امام صدر از وجود فیلم های مبتذل و فسادانگیز به شدت انتقاد کرد و گفت: «انسان پدیده ای مادی و خاکی نیست تا فقط در پی منافع پست و کم ارزش مادی باشد.»
او سخنان خود را اینگونه به پایان برد: «ما به همان اندازه که باید در جستوجوی اندیشه و هدف و برنامه باشیم، باید به دنبال یافتن انسان، دوست، معلم، دانشمند و فرمانروا نیز باشیم.»
ج. امام صدر دعوت نام? ویژه ای از سوی دولت مراکش برای سفر به این کشور، به مناسبت عید ملی مراکش در سوم مارس آینده، دریافت کرد. این دعوتنامه را تهامی فیلانی، کاردار سفارت مراکش در لبنان، تسلیم امام صدر کرد. امام نیز با قدردانی از این دعوت، آن را پذیرفت.