Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 12
صفحه: 282

گذاشتند. شهیدان ما در طیبه و بنت‌جبیل و دیگر مناطق جنوب، به سبب نپذیرفتن تعامل با اسرائیل به شهادت رسیدند. بنابراین، مخالفت ما با کرنش در برابر شبه‌نظامیان سعد حداد و سامی الشدیاق مخالفتی بی قید و شرط و نهایی است. هیچ کاری بدتر از تعامل با اسرائیل نیست. برخی از مردم با آن‌ها سازش‌کارانه برخورد می‌کنند. چرا؟ برای چه؟ طبیعتاً، برای زندگی. انسانی که از زندگی خود می‌ترسد، با مرگ و با دشمن تعامل می‌کند. ما از این نوع انسان‌ها نیستیم. اوضاع و احوال دشوار است و طاقت بسیاری از مردم نیز محدود است. از این رو، مسئله اعزام ارتش به جنوب از واجب‌ترین و مهم‌ترین مسائل است. هنوز رایزنی برای این کار ادامه دارد. همین امروز به سبب مسئله اعزام ارتش به جنوب با نخست‌وزیر تماس گرفتم. خواسته ما این بود که ارتش به نوار مرزی برود و منطقه را از شبه‌نظامیان بگیرد و به نیروی ویژه بین‌المللی واگذار کند و خودش به بخش میانی یعنی به پشت جبهه منتقل شود. در انتظار اجرای این فرمان باید استوار باشیم و بردباری کنیم و تحمل داشته باشیم تا این مصیبت به پایان برسد.
در زمینه مسائل عمومی نیز کارهای بسیار ضعیفی صورت می‌گیرد. در نشست وزیران خارجه عرب در بلگراد بر سر برخی مواضع درباره مسئله خاورمیانه و مسئله فلسطین توافقی صورت گرفت. دیدار وزیران خارجه عرب در بلگراد پایتخت یوگسلاوی، در حاشیه نشست وزیران خارجه کشورهای غیرمتعهد صورت گرفته است. این نشست واکنشی است زودهنگام به نشست سوسیالیسم بین‌الملل که دو ماه دیگر در سپتامبر در اتریش برگزار می‌شود. در این نشست وزیران خارجه عرب نیز شرکت دارند. گویا آن‌ها بر سر موارد مشخصی توافق کرده‌اند که در روزنامه‌های امروز منتشر شده است. طبیعتاً، این دیدار تا اندازه‌ای امیدوارکننده است، چراکه شاید حرکتی در جهت یک‌پارچه‌سازی موضع عربی صورت گیرد. اقدامی ضعیف‌تر از این نیز صورت گرفته است. این اقدام بسیار ضعیف این است که مصر به هیئت نظامی اسرائیل دستور عقب‌نشینی داده است.
اگر ما بگوییم که چند روز آینده یا دو هفته آینده شاهد نزد��کی بیشتر میان کشورهای عربی خواهیم بود، آیا بیش از حد خوش‌بین بوده‌ایم؟ گذشت زمان آن را روشن می‌کند. دوست داشتم که این نکته را نیز برایتان مطرح کرده‌ باشم.
از نگاهی دیگر، اوضاع مانند جمعه گذشته است و خبر تازه‌ای نیست. حتماً از سخنرانی انور سادات باخبر شده‌اید. مطلبی در آن نبود جز سرگرم شدن به مسئله تغییر نظام و نظام رئیس‌جمهورمحور و نظام دو حزبی و مبارزه انتخاباتی. برخی افراد آگاه گفته‌اند که سادات در آستانه استعفاست و پس از استعفا، رهبری حزب اکثریت را بر عهده خواهد گرفت. این تصمیم در چارچوب همان سیاست کلی است که به یک‌پارچه‌سازی موضع کشورهای عربی می‌انجامد. البته، این در حد شنیده‌هاست و نمی‌توان به تحقق آن اطمینان داشت و بیشتر به رؤیاها و آرزوهای ما شباهت دارد.
در منطقه عربی خبر جدیدی نیست. تنها وضعیت جدید در موریتانی است که بیش از پیش رخ می‌نماید. در موریتانی نظامی ملی‌گرا بر سر کار است که تنها به منافع موریتانی می‌اندیشد، نه به منافع مراکش و نه به منافع الجزائر. در درجه اوّل به منافع موریتانی می‌اندیشد. از این رو، نظام جدید، موریتانی