حل بحران داخلی
( بسم الله الرحمن الرحیم )
بهط��ر خلاصه وضع کنونی کشور در موارد زیر خلاصه میشود:
جنگ داخلی لبنان متوقف شده است. حضور نظامی کشورهای عربی و بهبود جو بینالمللی از بازگشت جنگ و تنش جلوگیری میکند، ولی مشکل نهتنها حل نشده که روزبهروز عمیقتر میشود و باید برای آن راهحلی جست. راهحل در این است که:
اولاً، روابط لبنانی- فلسطینی ساماندهی شود.
ثانیاً، کشورهای عربی با حکومت لبنان همکاری کنند و لبنانیها برای حل این معضل در خود وحدت ایجاد کنند و یکپارچه شوند، چراکه این معضل روزبهروز ریشهدارتر میشود و مارونیان را در جداییطلبی و اعتقاد به اینکه مردمانی متفاوت هستند، استوارتر میسازد.
از سوی دیگر، از برخوردهایی که در مناطقی معین بین ارتش سوریه و جبهه لبنان یا مسیحیان مسلح رخ داده است، باخبرید. آنها گمان میکردند که سوریه به آنها آسیب نخواهد رساند، یعنی در همه مناطق نرمش نشان خواهد داد. این مسئله نوعی تنش، به غیر از تنشهایی که از قبل وجود داشت، در روابط پدید آورد.
روابط احزاب چپ نیز با سوریه رو به بهبودی است و سوریه آنها را به ایجاد جبهه فراگیر ملی فراخوانده است که همه احزاب را در بر داشته باشد. به دیگر سخن، سوریه هر تشکل و سازمانی را که به یکپارچه بودن و عربی بودن لبنان ایمان داشته باشد و با اسرائیل همکاری نکند، به این جبهه فراگیر دعوت میکند تا رئیسجمهور سرکیس را در بازسازی مؤسسات و نهادها کمک کنند.
در عرصه بینالمللی همانگونه که میدانید فضا خوب بود و کارتر رئیسجمهور آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی اعلام کردند که امسال بر صلح، یعنی بر اعطای وطنی قومی به فلسطینیان از رهگذر دیدارهای عربی پافشاری کنند. ولی با پیروزی حزب لیکود همگی غافلگیر شدند. همانگونه که میدانید حزب لیکود جناح راست اسرائیل به شمار میآید و مواضع ثابتی دارد، ازجمله اینکه کرانه باختری خاک اسرائیل است و شهرکسازی باید ادامه یابد و مواضع افراطی دیگر.
در جامعه اسرائیل چه رخ داد؟ چرا پیش از انتخابات رسواییهای قبلی حزب کار را بر ملا کردند؟ چرا آمریکا بر حزب کار فشار آورد؟ آیا شکست حزب کار برنامهریزی شده بود؟ آیا نقشها جابهجا شدند تا گفتوگوهای صلح یکسالونیم یعنی از سالهای اوّل دوره رئیسجمهور آمریکا، کارتر، به تأخیر بیفتد و به سالهای نزدیک به انتخابات و تجدید ریاست بکشد؟
این همان حقیقتی است که باید از آن پرده برداشت. رهبران عرب میگویند که برای ما حزب لیکود و حزب کار فرقی ندارند. حزب کار بود که سه بار با ما جنگید نه حزب لیکود. بنابراین، «در اسرائیل هیچکس بهتر از دیگری نیست.» رهبران عرب میگویند که ما بر سر موضع آمریکا و شوروی امید بستیم و این امید اشتباه است.
در کنفرانس ریاض توافق کردند که امیر فهد با کارتر درباره هماهنگی اعراب با آمریکا درمورد صلح صحبت کند. این هماهنگی وقتی به اوج خود