بر او واجب نکرده است. اما سنتهایی که وجود دارد یا از باب همکاری و توافق میان دو طرف است و یا باقیمانده رسوبات گذشته است. ما درباره این آزادی کامل بحث نمیکنیم، چراکه این مسئله روشن شده است و زیرا نظریه مرد بودن خدا و اینکه خدا انسان را مرد آفریده و زن را به خاطر مرد آفریده است، در دنیای امروز مردود است. نه زن به خاطر مرد آفریده شده و نه مرد به خاطر ��ن، بلکه هر دو برای جامعه، برای انسان و برای خدا آفریده شدهاند.
خواهران!
مردانی که از خودشان برای شما بتهایی برای عبادت کردن ساختند و شکلهایی از این عبادت به نام خدمت در خانه یا آوردن فرزند برای شما ترسیم کردند، همانها در عصر جدید، بتی دیگر برای شما ساختند و شیوهای دیگر از عبادت کردن را بر شما تحمیل کردند. آنها هنوز میخواهند شما را وادار کنند که آنها را قدس الاقداس بدانید. اینطور نیست؟ روزگاری مرد زن را به کار کردن در خانه و بچهدار شدن وادار میکرد و امروز او را وادار میکند تا به تابلوی هنری تبدیل شود تا مرد با چشمانش و با قلب بیمارش از او لذت ببرد: چه در خیابان، چه در مدرسه و چه در بیمارستان. مرد میخواهد در همه جا زن را به تابلوی زیبا تبدیل کند تا از دیدن آن لذت ببرد وگرنه چه دلیلی دارد سالنهای مد به راه بیندازند و مدلهای جدید لباس ارائه کنند، آن هم با چه کیفیت و چه میزان تحریککنندگی! آیا در درازمدت هدفی جز تأثیرگذاری هرچه بیشتر بر مرد دارند؟
بنابراین، هنوز نیت مرد این است که قدس الاقداس باشد و هنوز میخواهد خواست مردان را به شیوه فراهم کردن محیطی شیک و محرّک در برابر چشمان زن، بر او تحمیل کند. به داستانها و نمایشنامهها و فیلمها توجه کنید. به رمانها نگاه کنید. زن را از چه بابی وارد ماجرا میکنند؟ از باب امور جنسی و تحریککنندگی. آیا شایستگی زن محدود به مسائل جنسی و جذابیت است؟ نه! بنابراین، مرد هنوز میخواهد سیطره مستقیم خود را بر شما حفظ کند تا شما را بر آن دارد که او را بپرستید و خودش را برای شما بت و قدس الاقداس قرار دهد. به وضع جوامع و مراسمهای شبانه و اخباری که از شما در مجلهها نوشته میشود نگاه کنید. چطور با شما برخورد میکنند! شما را از چه بابی وارد ماجرا میکنند؟ شما را در چه جایگاهی قرار میدهند؟ چرا پوشش مردها را در مراسم شبانه بر زنان تحمیل نمیکنند و چرا پوشش زنان را بر مردها تحمیل نمیکنند؟
برابری را پذیرفتیم. چرا از نظر پوشش و از نظر جایگاه شاهد این برابری نیستیم؟ این توطئه که در اصل توطئهای غربی است، سدی آهنین در برابر تواناییهای زن قرار میدهد و او را در یکی از تواناییهایش محدود میکند، درحالیکه میدانیم زن تواناییهای فراوانی دارد. تردیدی نیست که زندگی معاصر نمیخواهد تواناییهای زن را نادیده بگیرد ولی فضایی ایجاد میکند، و بر یک بعد از وجود زن تأکید میکند و آن را بزرگ میکند و در نتیجه، این بعد به زیان دیگر ابعاد رشد میکند. حقیقت انسان همین است. انسان دارای تواناییهای متعددی است. اگر بخشی از تواناییهای او رشد یابد و او نیروهای خود را برای رشد آن بخش متمرکز کند، آن بخش به زیان دیگر بخشها رشد میکند و این شیوه در زندگی انسان غلط است، زیرا رشد ابعاد انسان باید هماهنگ و مکمل یکدیگر باشد. حقیقت