جانشین مقاومت فلسطین شود و از سوی دیگر، جانشین افراد مسلح به فرماندهی سرگرد سعد حداد و سرگرد شدیاق شود که خود را تشکل جبهه لبنانی در جنوب می‌نامند. بنا بر اطلاعات رسمی، مقاومت فلسطین موافقت کرده است که عقب‌نشینی کند امّا معتقد است که اگر پیش از رسیدن ارتش لبنان عقب‌نشینی کند، زمینه را فراهم کرده است تا دیگران به سوی روستاهای دیگر پیشروی کنند و در نتیجه، مشکل سیاسی به وجود می‌آید، زیرا سعد حداد و شدیاق آشکارا با اسرائیل همکاری می‌کنند و درنتیجه این همکاری، ارتش اسرائیل و نفوذ سیاسی اسرائیل در مناطق وسیعی از جنوب رخنه می‌تواند کرد. قرار بود ارتشْ جانشین نیروهای سرگرد حداد و شدیاق شود، ولی در دوره گذشته این جانشینی صورت نگرفت، زیرا اسرائیل از طریق این دو نفر دخالت می‌کرد. افزون بر آنکه عناصری داشت که در هر دو طرف نفوذ کرده بودند. ما در صفوف مقاومت، مخالفت‌هایی می‌دیدیم که امکان نداشت چنین مخالفت‌هایی از مقاومت فلسطین سر بزند. از این رو، به تنها نتیجه‌ای که رسیدیم این بود که گروه‌های نفوذی اسرائیل، به نام فلسطینیان و به نام جنبش‌های ملی لبنانی و به نام تشکل جبهه لبنانی، وارد می‌شوند و تیراندازی می‌کنند و اسرائیل نیز مستقیماً از راه بمباران توپ‌خانه‌ای دخالت می‌کند. بنابراین ارتش لبنان، پیش از رفتن به منطقه، نیازمند کسب موافقت بود.

یک سؤال اساسی باقی می‌ماند : چرا تشکل جبهه لبنانی در بیروت از این افراد مسلح، یعنی سعد حداد و شدیاق، نمی‌خواست تا اسلحه خود را زمین بگذارند و به ارتش لبنان اجازه ورود بدهند و از ارتباط با اسرائیل دست بردارند؟ بنابر معلومات ما، تشکل جبهه لبنانی قادر به اعمال نفوذ بر تشکل جبهه لبنانی در جنوب نیست. یکی از رهبران این جبهه در جنوب گفته است : «ما ابزاری در دست اسرائیل شده‌ایم.» هرکس با اسرائیل هم‌پیمان شود، ابزار در دست آن خواهد شد. اسرائیل حتی تلاش می‌کند آمریکا را نیز ابزار دست خود کند.

برای آنکه شما را از اهمیت و خطر این مسئله آگاه کنم، می‌گویم که اسرائیل به آب‌های لیطانی چشم طمع دارد. در سال 1954 پروژه‌ای برای تقسیم‌بندی آب‌های لیطانی به دست لبنان ارائه شد. می‌دانیم که قلیعه و مرجعیون مستقیماً بر لیطانی اشراف دارند. اگر نیروهای سعد حداد به لیطانی برسند و بخشی از آب را به اسرائیل بدهند، بیم آن می‌رود که سرگرد سعد حداد اعلام کند که آب را با تلمبه از لیطانی به دریاچه حوله انتقال دهند؛ و وقتی جنگ در لبنان پایان یافت، ناگزیر می‌شود شکایت کند و برای مذاکره درباره مرزها و آب، در کنفرانس ژنو حاضر شود و در نتیجه، اسرائیل با شیوه معروف خود، دوباره از در فشار پیش آید و در نتیجه، توافق‌نامه‌ای که در سال 1954 به لبنان ارائه شد، یعنی طرح جانسون و مانند آن، بر لبنان تحمیل می‌شود. از این رو، مشکل بسیار جدی است و امیدواریم با رسیدن ارتش لبنان به مرزها، مشکلات پایان یابد و همه اعراب درسی بگیرند که حتماً فراموش نخواهد شد؛ اینکه نزاع میان آن‌ها تنها به مصلحت دشمن است. اسرائیل دشمن همه است.