کسانی که میزبان آوارهشدگان هستند نیز همین طور. بنابراین، مشکلات انباشته میشود و بر رکود موجود غلبه میکند. اگر مشکلات حل نشود، رکود، زیاد ادامه نخواهد یافت. از این رو، باید هرچه زودتر راهحلی ریشهای یافت و فرصت رکود نظامی موجود در جنوب را غنیمت دانست.
3.متن گفتوگوی مطبوعاتی با امام صدر پس از پایان جلسه
امام گفت : «این جلسه برای بررسی سه موضوع تشکیل شد : اوّل، تهیه طرح پیشنهادی و تحویل آن به کمیته تدوین تا برای عرضه به افکارِعمومی در پایان هفته آماده شود. دوم، شنیدن گزارشی درباره اوضاع جنوب و وضعیت امنیتی ثابت در آن. سوم، شنیدن گزارش دقیق و مفصل درباره انتصابها.» امام درباره ادامه رایزنیهای مجلس با دولتهای عربی گفت : «هیئتهایی برای اعزام به کشورهای عربی و دیگر کشورها تشکیل شده است و شاید شخصاً بخشی از این امر را بر عهده گیرم.»
امام صدر سپس به پرسشهای خبرنگاران پاسخ داد :
آیا این همان مرحله جدیدی است که نقشه لبنانی-عربی برای جنوب نامیدهاید؟
در واقع این یک مرحله از نقشه است. میدانید که این نقشه از زمان تشکیل کنفرانس ریاض و تصویب ورود نیروهای بازدارنده عربی به جنوب آغاز شد. همه میدانیم که اسرائیل تهدید کرد در صورت ورود نیروهای بازدارنده عربی به جنوب جنگ به راه بیندازد. از این رو، تحرک در دو جهت آغاز شد؛ جهت اوّل، برداشتن موانعی که بر سر راه ورود نیروهای عربی به جنوب وجود دارد. جهت دوم، تشکیل نیرویی لبنانی برای انتقال به جنوب و برقراری امنیت در آنجا. در کنار این دو اقدام نظامی، تلاش نظامی فشردهای نیز به کوشش آقای سرکیس و کمیته چهارجانبه انجام گرفت و در کنار آن، از روابط دوستانه لبنان در جهان برای فشار آوردن بر اسرائیل بهره گرفته شد.
هیچکس نمیتواند انکار کند که جنگی که درگرفت در کنار مرزهای اسرائیل بود. اسرائیل خود را همچون کودکی بیگناه نشان میدهد و ادعا میکند در چنین جنگی دخالتی ندارد. اسرائیل برای این جنگ زمینهسازی کرد و با بمبارانهای خود آن را تقویت کرد. در اشغال اخیر طیبه برخی از یگانهای نظامی مستقیماً از خاک فلسطین اشغالی، از تپههای رب الثلاثین وارد شدند. بنابراین، ما باید با طرفهای لبنانی و عربی تماسهای بیشتری بگیریم.
و این حاکی از پایان یافتن ثبات اوضاع در جنوب است؟
حقیقت این است که این ثبات دوام نخواهد یافت. چراکه اسرائیل به هر بهانهای در پی برهم زدن ثبات است و افزون بر آن مشکلات اجتماعی روز به روز بیشتر میشود. چندی دیگر زمان کاشت توتون و سپس چیدن آن است. دهها هزار آوارهشده نیز بالأخره یک یا دو روز، یک هفته یا دو هفته طاقت میآورند. پس از مدتی اندوخته آنان تمام میشود، کسانی که میزبان آنان بودهاند، خسته میَشوند. طبیعتاً مشکل بیشتر میشود و بر ثبات موجود چیره میشود. اگر این مسئله حل نشود، ثبات دوام چندانی نمییابد. از این رو، باید برای یافتن راهحل سیاسی شتاب کرد و فرصت ثبات نظامی موجود را در صحنه لبنان غنیمت شمرد.