موضوع: پیام تلویزیونی - منطق همزیستی لبنان، وجود اسرائیل را محکوم میکند و غنیترین تجربه برای آیند? انسانیت به شمار میآید.
مکان و تاریخ: بیروت، 10/10/1975.
مناسبت: بهرغم هم? تلاشها، وضع متشنج امنیتی ادامه یافت. از این رو امام صدر پیامی از طریق تلویزیون صادر کرد.
منبع: تلویزیون لبنان، 10/10/1975؛ روزنام? النهار بیروت، 11/10/1975.
گزیده ای از متن
دیشب امام موسی صدر پس از تشریح وخامت اوضاعِ امنیتی، از گروههای درگیر خواست: «آتشبسی را به مدت 48 ساعت به طور آزمایشی به اجرا درآورند تا گروهها بتوانند افراد مسلح را از صحنه بیرون ببرند و مظاهر خشونت را از میان بردارند و بدینترتیب بتوانیم عوامل خرابکار و توطئهگری را که به نابودی زندگی و آیند? ما کمر بستهاند، شناسایی کنیم و وجه? میهن خود را در دنیا اصلاح کنیم و پس از آن ما هموطنان دربار? مشکلات اجتماعی و سیاسی گفتوگو کنیم.»
امام صدر اعلام کرد: «کشور در خطر است. توطئ? بزرگی در عرص? لبنان در حال اجراست تا کمر لبنان را بشکند و منطق همزیستی را در لبنان که سندی است بر محکومیت اسرائیل و غنیترین تجربه برای آیند? انسانیت است، با شکست مواجه کند، زیرا این منطق روابط و زمینههای همزیستی را بیشتر میکند و موجب گسترش گفتوگوی اسلامی - مسیحی می شود.»
وی خاطرنشان کرد: «شکست لبنان به تضعیف مقاومت فلسطین منجر میشود و به سوریه و دولتهای عربی آسیب میرساند. موفقیت تجرب? لبنان سرمایهای است برای کشور ما و همچنین برای جهان متمدن و فلسطینیان.»
امام صدر دربار? تلاشها برای آرام کردن اوضاع گفت: «معتقدم نقشی را که اکنون با افتخار در راه برقرای صلح ایفا میکنم، پیش از وقوع این حوادث نیز عهدهدار بودهام، چراکه از سالها پیش، بهویژه در دو سال اخیر در این باره تذکر میدادم و اعلام خطر میکردم و دربار? ریشههای این مشکل صحبت میکردم. پس از آنکه در این مصیبت بزرگ و در این فضای متشنج قرار گرفتیم، سعی کردیم در حد توان خود از راه بازگرداندن ربودهشدگان و دور کردن تهدید از خانهها و تمدید زمان آتشبس دردهای مردم را کاهش دهیم. دفتر ویژهای دارای شعبی در مناطق مختلف تأسیس کردیم و با دوستان شبها تا صبح برای حل این مشکلات بیدار میماندیم.»
امام افزود: «چالش کنونی لبنان، در درج? اوّل رفتهرفته رنگ فرقهای به خود میگیرد و اهمیت آن نیز دقیقاً در همین نکته نهفته است. این که رؤسای فرق لبنان برادرانه گرد هم میآیند و به طور شفاف گفتوگو میکنند و به دنبال راهحل میگردند، در واقع دلیل محکمی است بر اینکه نه میان ادیان اختلافی وجود دارد و نه میان پیروان این ادیان. افزون بر این، رؤسای فرقهها به اقتضای تعامل دائمی با افراد فرق? خود، از این گرفتاری و ریشهها