Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 6
صفحه: 9

را گسترش خواهد داد. وی از رادیو لبنان که امروز صبح اعلام کرده بود مسیرهای ورودی پایتخت ایمن نیستند و از این راه نگرانی و اضطراب در دل‌های مردم به وجود آورده بود، به‌شدت انتقاد کرد و گفت: «آنان عناصری دارند که «قناصه» (تک‌تیرانداز) نامیده می‌شوند و آن‌گونه که ما اطلاع داریم، آنان مزدورانی هستند که در پایتخت پراکنده شده‌اند و به ارعاب مردم و کشتن آنان دست می‌زنند. برخی از ‌آنان نیز در کنار ما و نزدیک به این مسجد شلیک می‌کنند. ما نمی‌پذیریم که هزاران نفر کشته و خانه‌ها‌ ویران شوند. نمی‌دانیم مسئول این حوادث کیست. چرا محاکمه نمی‌شود؟ باید یک هیئت حکمیت تشکیل شود تا ضمن بررسی حوادث، مسئول آن را محاکمه کند. مسئل? دیگری که پیش روی ماست، مسئل? وحدت ملت است که آن را با فرقه‌گرایی دچار تفرقه کرده‌اند. ما نمی‌خواهیم کشور را به وضعیت انفجار بکشانیم. آنان می‌دانند ما کسانی را داریم که می‌توانند مقابله به مثل کنند؛ ولی مادرِ حقیقی‌ گاه به نفع مادرِ دروغین از کودک خود دست می‌کشد؛ تا مبادا این کودک به نفع اسرائیل تقسیم شود.»

1/7/1975

[روزنامه های لبنان]

ج. امام صدر در جمع زنان تحصن‌کننده در مسجد سخنرانی کرد و نقش زن را در جهاد، از سپیده دم تاریخ تا امروز ستود. دیدار این بانوان تأثیرگذار بود، به‌ویژه آنکه آنان پیاده از مسیر شاتیلا و حمد و سپس بسطه به عاملیه آمده بودند.

1/7/1975

[روزنامه های لبنان]

د. میشل اسمر، مؤسس و رئیس بنیاد هم‌اندیشی لبنان[2] نیز در حمایت از امام صدر، در مسجد صفا دست به تحصن زد و اعلام کرد که همراه ایشان خواهد ماند تا تحصن پایان یابد و یا همراه ایشان به شهادت برسد.

1/7/1975

[روزنامه های لبنان]

هـ ? . در چارچوب حمایت گروه‌ها از تحصن امام صدر، تظاهراتی در شهر نبطیه برگزار شد که برخی از مسئولان احزاب در پیشاپیش آن بودند. در این راهپیمایی که شعارهایی بر ضد حزب فالانژ و حکومت سر داده شد، عادل الصباح از سوی کمیت? پیگیری سخنرانی کرد و با حمله به این حزب، از جبه? مقاومت فلسطین تجلیل کرد و اقدام امام را اقدامی مبارک خواند.

1/7/1975

[روزنامه های لبنان]

و. در شهر صور، تحصن زنان در دارالفتاة و کلیسای سیدة النجاة وارد دومین روز خود شد. آنان که اعتصاب آب و غذا کرده بودند با ارسال تلگرافی به رئیس‌‌جمهور خواستار توقف حوادث وحشیان? خون‌باری شدند که لبنان از آن رنج می‌برد. همچنین در تلگرافی به امام اعلام کردند: «جان و مال خود را در اختیار شما قرار می‌دهیم و از شما برای مصلحت لبنان عزیز حمایت همه‌جانبه می‌کنیم.»

1/7/1975

[روزنامه های لبنان]

[2].?الندوة اللبنانیة.