ب. امام صدر دیروز در تماس تلفنی با روزنامۀ المحرر از جنایت منفجر کردن دفتر المحرر ابراز تأسف و آن را محکوم کرد و گفت که با این اقدامات که آزادی اندیشه را مورد حمله قرار میدهد، مخالف است. امام با حمایت از روزنامۀ المحرر و مبارزهای که در آن گام گذاشته و همچنین رسالت ملی آن، گفت که این جنایت به منزلۀ پاسخ دشمن به موشکهای قدس است.
6/5/1975
ج. فرصت نامزدی برای شرکت در انتخابات دو هیئت شرعی و اجرایی مجلس اعلای شیعیان که دهم ماه مه سال جاری برگزار میشود، پایان یافت. 51 روحانی برای 12 جایگاه در هیئت شرعی و 83 نفر برای 12 جایگاه در هیئت اجرایی با یکدیگر رقابت میکنند. اعضای هیئت اجرایی را، مجمع عمومی که 1253 عضو دارد، انتخاب خواهند کرد. اعضای هیئت شرعی به رأی 125 روحانی انتخاب میشوند.
7/5/1975
امام صدر با آقای رشید کرامی در منزلش دیدار کرد و تحولات اوضاع جاری را و تلاشهای کمیتۀ برقراری آرامش ملی را برای یافتن راهحلهای ریشهای برونرفت از بحران کنونی با او بررسی کرد.
پس از دیدار، امام صدر گفت: «خوشوقتم از اینکه به دیدار آقای کرامی آمدم تا از ایشان به سبب اقدامات ارزشمندشان تشکر کنم. فرصت مناسبی بود تا دربارۀ اوضاع کشور و شرایط دشواری که کشور با آن روبهروست و نگرانی و دغدغهای که هر هموطن آگاهی را آزار میدهد، صحبت کنیم. طبیعی است که من از اندیشۀ آقای کرامی و تجربههای ایشان بهره بگیرم، چراکه ایشان از تجربۀ فراوان و نگرشی روشن برخوردارند.»
آقای کرامی نیز از تلاشهای امام صدر که در راه خیر و صلاح لبنانیان است، تشکر کرد، ولی گفت: «اگر تفاهم و هوشیاری و هماهنگی میان همۀ طرفها وجود نداشته باشد، این تلاشها ثمری نخواهد داشت.» ایشان از نبود مستمر دولت در صحنه و شانه خالی کردن آن از ایفای وظیفهاش ابراز نگرانی کرد. امام صدر و آقای کرامی دربارۀ اوضاع کابینه و موضع رهبران سیاسی و مسئولان صحبت کردند و از حضور نداشتن دولت در صحنه بهشدت ابراز نگرانی کردند و در همۀ مباحث با یکدیگر اتفاق نظر داشتند.
8/5/1975
الف. امام صدر در گفتوگو با روزنامۀ النهار گفت: «قدرت هر دولتی در میزان استقبال مردم از آن و تأیید هموطنان از آن است.» ایشان گفت: «هر حکومتی که فوراً به برآوردن خواستههای محرومان و توسعۀ مناطق محروم نپردازد، نمیتواند اکثر ملت را بر گرد خود جمع کند و قوی و مورد اعتماد آنان شود.» ایشان افزود: «در آغاز استقلال، افرادِ دارای امتیازات خاص در لبنان در برآوردن خواستههایشان زیادهروی کردند و نیازهای اکثر مردم را نادیده گرفتند و از این رو، تناقضاتی حلنشدنی پدید آمد.» امام همچنین دربارۀ اسباب بحران و راههای حل آن و نیز درمورد توافقنامۀ قاهره صحبت کرد.