4/5/1975
ب. سومین جلسۀ کمیتۀ منتخب نشست 77 نفره، بهطور کاملاً محرمانه در مجلس اعلای شیعیان برگزار شد و مقرر شد که بیانیهای کتبی در پاسخ به اتهاماتی که به این کمیته وارد شده است، صادر شود. اعضای کمیتۀ فرعی که تنظیم بیانیه بر عهدۀ آنان گذاشته شده بود، بعدازظهر دیروز در مجلس گرد هم آمدند و بیانیهای نوشتند که آقای ریاض طه آن را خواند. در این بیانیه به افکارعمومی یادآوری شد که این کمیته جبههای سیاسی یا تشکلی حزبی نیست، بلکه این کمیته تنها گروهی کاری است که هدف آن متوقف کردن درگیریها و فرو نشاندن آتش سلاحها و آرام کردن هیجانات است. این کمیته خواستار یکپارچه شدن تلاشهای افراد مخلص شد تا لبنان بتواند زیرساختهای لازم را برای پایدارسازی امنیت و حفظ تمامیت ارضی و کرامت کشور در سایۀ حاکمیت ملی ایجاد کند و در مرحلۀ دوم، از انقلاب فلسطین در مبارزۀ شرافتمندانهای که در پیش گرفته، پشتیبانی کند و سپس بهطور ریشهای و عمیق، به مسائل سیاسی و اجتماعی بپردازد و در مرحلۀ سوم، قدرت ارتش را تقویت کند تا بتواند از مرزها دفاع کند.
در این بیانیه آمده است که این کمیته تشکیل شده است تا با فعالیت خود خلأ نگرانکنندهای را که در دولت لبنان وجود دارد، بپوشاند و بحرانهای آینده، به هر علتی که باشد، به زیان لبنان و مسئلۀ فلسطین است و تنها دشمن صهیونیستی از آن سود میبرد. پس از خوانده شدن بیانیه، امام صدر صحبت کرد و چند نکته را به بیانیۀ کمیته اضافه کرد: «اوّل. مسئلۀ فلسطین، نخستین و مهمترین مسئلۀ لبنان است؛ دوم. ما از همزیستی میان خداباوران در سرزمین خود با جان خود دفاع میکنیم و با همۀ توان از مسیحیان و مسلمانان و همۀ هموطنان دفاع میکنیم؛ سوم. از کمیتۀ تحقیق میخواهیم که خسارتهای مالی و جانی را در سراسر لبنان و در همۀ اردوگاهها برآورد کند تا بتوانیم زخمها را مرهم بگذاریم و از دردها بکاهیم.»
5/5/1975
امام صدر در یک گفتوگوی طولانی مطبوعاتی با مجلۀ الاسبوع العربی با اشاره به خطرهایی که کشور لبنان و مسئلۀ فلسطین را در میان گرفته است، گفت که این دو مسئله دو روی یک سکهاند و تأکید کرد که بحرانی شدن اوضاع جز به سود دشمن نیست. امام به نقش بزرگ زن در جامعه پرداخت و گفت که حضور زن در جامعه و کار کردن او، اگر با عفت باشد با دین ناسازگار نیست.
6/5/1975
الف. امام صدر از آقای کمیل شمعون در بیمارستان دانشگاه آمریکایی در بیروت عیادت کرد تا از سلامت وی اطمینان یابد. ایشان پس از عیادت گفت: «من این دیدار را پاسخ به دیدار ایشان که برای تبریک گفتن به من، به مجلس آمده بودند، نمیدانم و وقتی ایشان به منزل بازگردند، انشاءالله به دیدار ایشان خواهم رفت.»
6/5/1975