پنجشنبه به قصر پاتریارک در بکرکی رفت. عالیجناب امیل شاهین کنار در ورودی بیرونی از امام استقبال کرد. نصرالله صفیر، قائم مقام کل پاتریارک کنار در ورودی به امام خوشامد گفت و در داخل رواق، خود پاتریارک به استقبال امام آمد. سپس امام و پاتریارک دربارۀ وضع مسیر به سوی بکرکی صحبت کردند و امام گفت: «مسیر باز بود و تنها چند شلیک گلوله رخ داد نه بیشتر. در بیروت نیز امروز خبری نبود.» امام همچنین گفت: «به نظر من گروهی باند و سرکردۀ رده پایین، نخستین خرابکاران هستند. دو طرف درگیری به آتشبس پایبندند. امّا هنوز از بعضی خانهها گلوله شلیک میشود و برخی تکتیراندازها از بالای پشت بام تیراندازی میکنند و موشکهایی نیز پرتاب میشود.» امام تأکید کرد: «دولت باید این اوضاع را کنترل کند.»
ایشان در این دیدار نتیجۀ تماسهای خود را با طرفهای مختلف، در زمینۀ آرام کردن اوضاع بیان کرد و گفت: «من خواستم با جناب پاتریارک دیدار کنم تا بهطور هماهنگ برای متوقف کردن این حوادث تأسفبار تلاش کنیم.» امام از پاتریارک برای تبریک گفتن به وی به مناسبت تمدید مدت ریاستش تشکر کرد. بر سر سفرۀ ناهار، هر دو خاطراتی از گذشته، هنگامی که آقای خریش، اسقف صیدا بود و آن دو به کمک یکدیگر هیئت یاری جنوب را بنیاد نهادند، بازگو کردند و دربارۀ پارهای از مسائل قانونی و تفسیرهایی که از برخی احکام میشود، بحث و گفتوگو کردند. در این حین به پاتریارک خبر رسید که مختار شهرک کفروة (در شهرستان نبطیه) و یکی از پسرانش، به دست افرادی مسلح ربوده شدهاند. امام گفت که تماسهایی با فرماندهان مقاومت فلسطین گرفته تا ربودهشدگان آزاد شوند و در پی آن مختار آزاد شد. امام گفت: «این اقدامات برخی از عناصر خودسر و بیمسئولیت، به همکاریهای لبنانی-فلسطینی ضربه میزند و موجب پیچیدهتر شدن اوضاع میشود. رهبران مقاومت فلسطین دستورات اکیدی برای مجازات سنگین کسانی که خودسری و نافرمانی میکنند، صادر کردهاند.»
آنان پس از ناهار نشست محرمانهای تا ساعت سه و نیم با یکدیگر داشتند و دربارۀ ضرورت اقدامی بزرگ در سطح ملی که تأثیری بسزا در روند حوادث داشته باشد و در نتیجه، نقطۀ عطفی در تاریخ لبنان باشد، گفتوگو کردند. آنان توافق کردند که بدین منظور، پاتریارک خریش از رهبران فِرق دعوت کند تا در نشستی بزرگ شرکت کنند تا اوضاع بهطور شفاف تشریح شود و همچنین تصمیماتی گرفته شود که «راهکاری نو و همیشگی» برای ضمانت حفظ یکپارچگی ملی در برابر هرگونه ناآرامی و تزلزل باشد و از تبدیل شدن تنشها به چالشهای فرقهای و خارج شدن آن تنشها از چارچوب طبیعی جلوگیری کند. هدف از برگزاری این نشست بزرگ، جلوگیری از رفتارهای عناصر غیرمسئول به قصد به پا کردن جنجالهای فرقهای است. در این زمینه، کمیتههایی با وظایف مشخص باید تشکیل شود تا هرگونه برخورد فردی را کنترل کند. امام و پاتریارک بر این عقیده بودند که از دولت، بیش از هر زمان دیگر، انتظار میرود که زمام امور را قاطعانه به دست گیرد و قوانین را با رعایت عدالت و برابری درمورد همگان اجرا کند، چراکه غیاب دولت در صحنه موجب به وجود آمدن بحرانهایی خواهد شد، همانند آنچه این روزها در لبنان رخ داد.
امام صدر گفت: «اسرائیل از وقوع هرگونه درگیری میان لبنانیان و فلسطینیان، خشنود