Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 5
صفحه: 18

31/1/1975

[النهار]

ب. محافل نزدیک به امام صدر در واکنش به شایعۀ مذاکره میان دولت و امام پس از جلسۀ پریروز ایشان در مجلس اعلای شیعیان با آقایان شارل حلو و عادل عسیران، گفتند: «مذاکره در اواخر دولت تقی الدین الصلح، به دست برخی شخصیت‌ها و در رأس آنان، آقای حلو آغاز شد و پایان یافت و سپس کمیته‌های مشترکی از ارتش و مجلس اعلای شیعیان خواسته‌ها را بررسی کردند و گزارش‌های مفصلی تهیه شد و نامه‌نگاری‌هایی در این زمینه به دست نخست‌وزیر وقت انجام گرفت. اکنون تنها اجرای آن خواسته‌ها باقی مانده است، البته اگر نیت آن وجود داشته باشد.» این محافل افزودند: «خطرهایی که از هر سو جنوب را در بر گرفته‌ و بهانه‌جویی‌های محافل رسمی برای دفاع نکردن از کشور در برابر دشمن، مانع از آن می‌شود که امام صدر، فشار خود را بر دولت بیشتر کند.» محافل نزدیک امام ابراز تردید کرده‌اند که نشست دوشنبه نتایج مثبتی در پی داشته باشد، به‌ویژه آنکه امام صدر بر این باور است که دولت قصد برآورده کردن خواسته‌ها را ندارد. آقای عسیران گفت: «امام صدر مرد مثبت‌نگری است و آنچه برای او مهم است، برآورده شدن مطالبات ملّی و برحقی است که مطرح کرده است و روز دوشنبۀ آینده بحث با امام در م نزل آقای حلو و با حضور مسئولان سازمان لیطانی ادامه خواهد یافت.»

محافل مجلس اعلای شیعیان گفتند که امام صدر در پاسخ به اظهارات جورج حاوی، دربارۀ جنبش پیگیری حقوق محرومان گفته است که اکنون وقت بحث و مناقشه نیست و امام از ابتدا بر دوری کردن از ورود به چنین مناقشاتی تأکید داشته است تا همۀ نیرو و توان موجود برای رویارویی با مشکلات بسیج شود. یکی از نزدیکان امام افزود: امام برای جنبش دشمن‌تراشی نمی‌کند، بلکه جنبش دشمن همۀ ستمگران و تفرقه‌افکنان است. این جنبش، همان‌گونه که امام صدر گفته است: «ضد هر استعمارگر و استثمارگر و استحمارگر است.»

1/2/1975

[آرشیو مجلس اعلای شیعیان - دست نویس]

امام صدر در نامه‌ای خطاب به کمیتۀ مشترک مجلس و افسران ارشد ارتش برای بررسی موضوع دفاع از جنوب، نظرش را دربارۀ این موضوع بیان کرد. ازجمله نکاتی که در این نامه مطرح شد، این موارد است:

1. باید اعلام کرد که تجاوزهای اسرائیل شامل مناطق مختلف جنوب می‌شود، حتی مناطقی که مقاومت فلسطین در آن‌‌ها پایگاهی ندارد. این اعلام برای این است که ثابت کنیم آنچه رخ داده است، تجاوز به لبنان و جامعۀ لبنان است. این اعلام باید به صورت رسانه‌ای و دیپلماسی و به صورت وسیع در لبنان و در جهان عرب و همۀ دنیا انجام شود.

2. در کنار آن، باید دستوری برای نابودن کرد مراکز اسرائیلی که داخل سرزمین‌های لبنان ساخته شده‌اند، صادر کرد و همچنین دستوری برای اینکه هرجا نیروهای ما به گشتی‌ها و کوماندوهای اسرائیلی، برخوردند، آن‌ها را بزنند.

3. آماده‌سازی هم‌وطنان در چارچوب نگهبانان مرزها یا هر چارچوب دیگری برای دفاع از میهن.

4. ریختن طرحی برای دفاع، که در اوضاع مختلف ضروری به نظر می‌رسد و بعضی از افسران ارشد نیز در جلسۀ اول آن را بیان کردند.