ج. مجلس اعلای شیعیان و کانون مارونیها توافق کردند که دیدار امروز به تعویق بیفتد. علت تعویق آن بود که کانون مارونیها میخواهد درباره مطالبات امام که تاکنون تحقق نیافته است، اطلاعات بیشتری کسب کند. کانون مارونیها وعده داده بود که این مطالبات را با رئیسجمهور فرنجیه در میان بگذارد.
د. گروهی از نمایندگان مجلس پیشنهاد امام صدر را درباره الحاق گروههای مسلح به ارتش لبنان تأیید کردند. این دسته از نمایندگان اتفاقنظر داشتند که اگر این پیشنهاد اجرا شود، رفتارهای غیرقانونی در کشور خاتمه خواهد یافت و مشکل داوطلبان حل خواهد شد. از کسانی که از این پیشنهاد استقبال کردند، میتوان از آقایان عادل عسیران و رشید کرامی و نمایندگان پارلمان، آقایان جبران طوق و ندیم سالم و احمد اسبر، نام برد.
امام صدر با رئیس حزب کتائب، پییر جمیل، در منزل وی در بکفیا دیدار کرد. در این دیدار نمایندگان پارلمان، امین جمیل و ژوزف شادر و آقایان ژوزف سعاده، آنتوان خلیفه و جورج عمیره، حضور داشتند. بعد از این جلسه، امام تصریح کرد: «ما در هر مشکل یا خدای ناکرده، بحران، عادت کردهایم که با پییر جمیل و دوستانش دیدار کنیم. اکنون نیز مانند همیشه او را مردی یافتیم پاکدل و درست و سرشار از محبت به لبنان و لبنانیها. در این جلسه مراحل حرکت مطالبات را برای احقاق حقوق محرومان و مناطق محروم مطرح کردیم و مجدداً مطمئن شدیم که ایشان و دوستانشان لازم میدانستند و میدانند که تمام امکانات خود را در این تلاش مقدس که در راه صلاح و مصلحت لبنان است، به کار گیرند. زمانی که آقای پییر مراحل روابط را بین گروهها و فرقهها و مناطق لبنان از سال 1943 تاکنون، شرح میداد، با مسائل جدیدی آشنا شدم و او را بیش از هر زمان دیگر، سرشار از امید و انرژی و پویایی در راه خدمت به لبنان و مردم آن یافتم. ما تماسهای خود را تا تحقق این مطالبات و دیگر مطالبات در راه خدمت به لبنان و هموطنان ادامه خواهیم داد.» امام در جواب به این سؤال که آیا در خصوص برنامهای مشترک برای تحقق درخواستها توافق کردهاید، گفت: «بدون شک.» اما جمیل گفت: «این دیدار اول ما با امام نیست. ما امام صدر را دوست داریم و ایشان نزد ما محترم است و قدردان تلاشهای مخلصانه او برای لبنان و مسائل لبنان و لبنانیها هستیم. ما درباره اوضاع سیاسی و اجتماعی گفتوگو کردیم و گمان میکنم که درباره این واقعیت اختلافنظر نداریم. همانطور که میدانید، وقتی صحبت بر سر این بود که لبنان را چگونه میخواهیم، گفتیم که ما لبنان را برای همه لبنانیها میخواهیم. ما معتقدیم که در طول سی سال پس از استقلال لبنان در سال43، در این راه موفق بودهایم و توانستهایم لبنان را کشور انسانیت سازیم؛ کشوری نمونه و سرزمینی که مسلمان و مسیحی و یهودی در آن همزیستی میکنند و هرکدام احساس میکنند که در وطن خود هستند.» وی گفت: «ما باید در کنار یکدیگر با نادانی و بیماری و فقر مبارزه کنیم و میتوانیم بر این معضلات چیره شویم. ما