پیشاهنگی به صورت کلی سخن گفت و تلاشهای رهبران این گروه پیشاهنگ را ستایش کرد. فرمانده گروه هفتم دریایی، نشان ویژه پیشاهنگی را بر گردن امام آویخت و پیشاهنگان چند نمایش ملی و اجتماعی اجرا کردند. در نهایت، حاضران به غذاخوریای که گروه پیشاهنگان آماده کرده بودند، دعوت شدند.
الف. پنج نفر از خانواده حماده در صحن پارلمان به حسین الحسینی، نماینده مجلس، حمله کردند و او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. آنان حسین الحسینی را نصحیت کرده بودند که دست از تأیید امام صدر بردارد و با کامل اسعد همکاری کند، زیرا کامل اسعد خیرخواه وی و آماده برآورده کردن خواستههای وی بوده است، اما او این حرف را نپذیرفته است. این حادثه سبب ناراحتی شدید نمایندگان مجلس شد. امام صدر در تماس تلفنی خود با الحسینی از جزئیات حادثه مطلع شد. الحسینی تصریح کرد که این حادثه در نوع خود در تاریخ لبنان بینظیر بوده است. وی گفت: «تجاوز به نماینده، آن هم داخل حریم پارلمان، دلالت آشکار و واضح بر نوع دموکراسی حزب دموکراتیک کامل اسعد دارد.» وی گفت: «من از اینکه کامل اسعد از شیوه توسل به مزدوران استفاده کرده است، تعجب نمیکنم، زیرا وی مطالبات مردم را به دیده غنمیت و غارت مینگرد و این مطلب را بارها در تلویزیون دولتی تکرار کرده است. اما او مطمئن باشد که ما به اصول و مبانی خویش، همان مبانیای که همه مردم لبنان هم از ما میخواهند، پایبند بودهایم و وعده و وعید و تجاوز، ما را از مسیر خویش منصرف نخواهد ساخت.»
ب. امام صدر با اعضای کمیتهای که در منزل عبدالکریم الزین تشکیل شده بود، توافق کردند که از چهل شخصیت سیاسی شیعه دعوت کنند تا روز دوشنبه این هفته، در مقر مجلس اعلای شیعیان گردهم آیند و درباره روش پاسخگویی به تهاجمات بر ضد ریاست مجلس اعلا گفتوگو کنند.
الف. امام صدر در مقرّ مجلس اعلای شیعیان پذیرای شیخ محمد ابوشقرا، رهبر مذهبی دروزیها، بود. این دیدار دوستانه در چارچوب ملاقاتهایی است که امام صدر برای تبادل آرا درباره مسائل مختلف انجام میدهد.
ب. حسین الحسینی، نمایندهپارلمان، در سخنان خود با ملاقاتکنندگان در منزلش، واقع در خلده، گفت که تعرضی که به او شده، بخش دوم حادثهای است که روز یکشنبه گذشته در بعلبک اتفاق افتاده است، چون اسعد و طرفداران وی قصد داشتند ثابت کنند که مخالفان امام صدر در بقاع هم حضور دارند و به این منظور رسانههای رسمی خویش را بسیج کردند و تصمیم گرفتند همایشی برگزار کنند که قطعنامه آن بر ضد امام صدر باشد. اما ناامید شدند،