خدا قسم معاویه زیرکتر از من نیست لیکن شیو? او پیمانشکنی و گنهکاری است. اگر پیمانشکنی ناخوشایند نمینمود، زیرکتر از من کس نبود.» و ابن اثیر نیز در النهایة دربار? همین موضوع از امام على (ع) این سخن را روایت کرده است: «گاه بود که مردِ آزموده و دانا از چار? کار آگاه است، اما فرمان خدا وی را مانع راه است.» این گفتار بر این نکته تأکید مى کند که على (ع)، که خدمتگزار دین است، نپذیرفت که براى پیروزى زودگذر، دین را فدا کند. همانگونه که هر انسان صاحب عقیده و آرمانى چنین است، در حالى که معاویه که در پى تشکیل سلطنت بود، از فدا?کردن هرچیز، اگرچه دین باشد، بیم نداشت.
نظرتان دربار? ازدواج موقت چیست… ازدواجى که وقت محدود و مشخص دارد. مانند اینکه مرد در سفر زن را به مدت دو ماه به عقد خود دربیاورد. به نظر شما این ازدواج حلال است یا حرام؟
در اصلِ شرعىبودنِ ازدواجِ موقت و حلال بودن آن در زمان پیامبر هیچ یک از علماى سنى و شیعه بحثى ندارند. بلکه اختلافِ آنان بر سر باقى بودن حلیت آن است. فقهاى اهلسنت اعتقاد دارند که آن حکم نسخ شده است، یعنى ازدواج موقت حرام است. در حالى که فقهاى شیعه بر این عقیده اند که آن حکم همچنان باقى است و به قرآن و احادیث استناد مى کنند. دلیل آنان از قرآن این آیه است: «فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَةً.»[43] این آیه آیه اى است صریح و روشن که نسخ نشده و بسیارى از صحابه و تابعین بر این مطلب اتفاقنظر دارند.
ابن حزم مى گوید: بعد از پیامبر اکرم، ابن مسعود و ابوسعید و ابن عباس و مسلمه و معبد، که هر دو از پسران امیةبنخلف بودند و جابر و دیگران بر قول به جواز ازدواج موقت باقى ماندند. جابر جواز ازدواج موقت را در زمان رسول خدا و ابوبکر و تا اواخر خلافت عمر از تمام اصحاب پیامبر نقل مى کند. سپس مى گوید: طاووس و سعیدبنجبیر و عطا و سایر فقهاى مکه هم از تابعینى هستند که ازدواج موقت را جایز مى دانند.
شیخ الإسلام المرغینائى هم حکم جایز بودن متعه را به مالک نسبت مى دهد و این سخن مالک را بر گفت? خویش دلیل مى آورد: «چون ازدواج موقت از قدیم جایز بوده است، تا زمانى که نسخکننده اى در کار نباشد، جایز بودنش به قوت خود باقى است.» هرکس که به بحث درمورد این آیه در کتاب مع القرآن، نوشت? استاد احمد حسن الباقورى، نگاه کند با اقوال و نظرهای مفصل و بسیارى در این باره آشنا مى شود. سخن استاد الباقورى به این مطلب ختم مى شود که ازدواج موقت با توجه به نیازهاى زمان ما جایز است.
(از سخت ترین جاهاى این گفت وگو با رهبر شیعیان لبنان، امام موسى صدر، مسائل مربوط به حسین (ع) است. آنجا که حزن و اندوه هنگام یاد حسین (ع) در چهره و صدایش نمایان مى شود.) شیعیان کوفه نامه ها و فرستاده هاى بسیاری به سوى امام فرستادند و او را براى مقابله با سلطنت بنى امیه از مکه به کوفه دعوت کردند و، البته، به او وعد? یارى دادند. ولى وقتى حسین(ع) و خاندانش به کربلا رسیدند، خود را در برابر لشکر امویان تنها و بى یار دیدند و آنچه نباید، اتفاق افتاد. شیعیان حسین(ع) را خوار کردند،
[43].?«و زنانی را که از آنها تمتع میگیرید، واجب است که مهرشان را بدهید.» (نساء،24)