Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 397

سند شماره 08-06-70

موضوع: گفت‌و‌گوی مطبوعاتی ـ شیعیان و اهل تسنن و آزادسازی فلسطین

مکان: قاهره، 20/3/1970

مناسبت: کنفرانس مجمع پژوهش‌های اسلامی قاهره

منبع: مجله روزالیوسف مصری، 8/6/1970

این گفت‌وگو تحت عنوان «شیعه و تشیع» در کتاب ادیان در خدمت انسان درج شده است.

متن‌

آقای محمد الصلحانی خبرنگار روزنامه روزالیوسف می‌نویسد: 80 میلیون‌ مسلمان شیعه‌ در سراسر جهان‌ زندگی می‌کنند. از این‌ عده‌ فقط 12 میلیون‌ نفر در کشورهای‌ عربی‌ به‌ سر می‌برند. 150 هزار نفر از آنان نیز در آمریکای‌ لاتین‌ زندگی‌ می‌کنند و‌ پست‌های‌ کلیدی‌ در بخش‌های‌ اجتماعی‌ و اقتصادی‌ را به‌ خود اختصاص‌ داده‌اند و نقش مهمی دارند و می‌توانند نقش فزاینده‌ای همچون‌ سفیران‌ غیررسمی‌ جهان‌ عرب‌ و اسلام‌ برای آزادی‌ و پیشرفت‌ و ترقی‌ اجتماعی‌ ایفا کنند.

شیعیان‌ چه کسانی‌اند؟ چگونه‌ فکر می‌کنند؟ اصلاً‌ مذهب‌ تشیع‌ چیست؟ اختلاف‌ آنان با دیگر فرقه‌ها و مذاهب‌ اسلامی‌ چیست؟ نقاط‌ اشتراک‌ و تفاهم‌ و نقاط‌ اختلافشان‌ چیست؟ افق‌های‌ پیش‌ رو برای‌ همکاری‌ بین‌ شیعه‌ و دیگر مذاهب‌ اسلامی‌ چیست؟

پنجمین‌ همایش‌ مجمع‌ پژوهش‌های‌ اسلامی‌ که‌ چند هفته‌ پیش‌ در قاهره‌ برگزار شد، فرصت‌ بسیار خوبی‌ به‌ وجود آورد تا برای‌ سؤ‌ال‌های‌ فوق‌ و برخی‌ سؤال‌های‌ دیگر، به‌ پاسخ‌های‌ رضایت‌بخش‌ و قانع‌کننده‌ای‌ برسیم. خبرنگار نشریه‌ روزالیوسف‌ با امام‌ موسی‌ صدر، رئیس‌ مجلس‌ اعلای‌ شیعیان‌ لبنان، که‌ با فعالیتی‌ چشمگیر در برنامه‌های‌ همایش‌ حضور داشت، ملاقاتی‌ کرد‌ و پرسش‌های خود را آغاز کرد. داستان‌ را از ریشه‌های تاریخی آغاز کنیم…

شیعه‌ از کجا آمده‌ و اولین‌ فرقه‌ مسلمان‌ شیعه‌ در جهان‌ اسلام‌ چه‌ زمانی‌ ظاهر شد؟

هرکس‌ انسان‌ دیگری‌ را ‌امام‌ و رهبرِ‌ خود بداند، در حقیقت، شیعه‌ او شده‌ است، یعنی‌ از او پیروی‌ می‌کند و برای او ارزش قایل است. در آغازِ اسلام‌ گروهی‌ از اولین‌ مسلمانان‌ از اهل‌ بیت‌ پیامبر(ص)‌ پیروی‌ کردند و آنان را امام‌ و رهبر خود برگزیدند. از اینجا بود که‌ اسم‌ شیعه‌ آل‌البیت(‌ع) را به‌ دست‌ آوردند. بسا خود پیامبر(ص) اولین‌ کسی‌ بود که‌ این‌ نام‌ را بر شیعیان‌ نهاد، آنگاه‌ که‌ او عده‌ای‌ از بزرگان‌ صحابه‌ را که‌ پیوند محکم‌ و استواری‌ با علی‌بن‌ابی‌طالب‌(ع)‌ داشتند، شیعه‌ علی‌(ع) خواند.

نام‌گذاری‌ حضرت‌ رسول‌(ص) را‌ در حدیث‌ صحیحی‌ که‌ حاکم‌ حسکانی در کتاب‌ شواهدالتنزیل و ابن حجر هیتمی در کتاب‌ الصواعق و طبرانی و دیلمی‌ و ابن‌حنبل‌ هرکدام‌ در کتاب‌های‌ مناقبشان‌ و سیوطی‌ در تفسیر الدُّرُّ‌المَنثور آورده‌اند، مشاهده‌ می‌کنیم. آنجا که‌ پیامبر(ص)‌ می‌فرماید: «یا عَلِی‌ تَأ‌تِی‌ أنتَ‌ وَ شِیعَتُکَ یومَ‌ القِیامُةِ راضِیینَ‌ مَرضِیینَ.» (ای‌ علی، روز قیامت‌ تو و شیعیانت‌ وارد می‌شوید، در