مکان و تاریخ: بیروت

مناسبت: تدارک انتخابات‌ مجلس اعلای شیعیان و سپس‌، انتخاب‌ رئیس این مجلس سبب انتشار دوباره این قانون در روزنامه الحیاة شد.

منبع: روزنامه الحیاة، 7/3/1969

متن

فرقه شیعه‌ در امور دینی‌ و اوقاف و مؤ‌سسات خود استقلال دارد و نمایندگانی‌ از میان پیروان خود دارد که سخنگوی‌ آن‌اند و به نام این فرقه براساس احکام شریعت نورانی و فقه مذهب‌ جعفری در حوزه‌ فتاوای مرجع عام شیعیان در جهان، فعالیت می‌کنند.

برای فرقه شیعه‌ در لبنان، مجلسی به نام مجلس اعلای شیعیان تأسیس می‌شود که متولی امور این فرقه و مدافع حقوق و حافظ منافع و نگاهبان نهادهای‌ آن است و برای ارتقای سطح این فرقه می‌کوشد. این مجلس و به طور خاص، شخص رئیس، پس از کسب اطلاع‌ از نظر هیئت شرعی و اجرایی، هر آنچه را از امور زیر به آن‌ها مربوط می‌شود، انجام می‌دهند:

1ـ سامان‌دهی به اوقاف شیعیان‌ و تلاش برای‌ احیای آن و نظارت و توجه به آن.

2ـ هماهنگ کردن‌ تلاش نهادهای مختلف اجتماعی و فرهنگی و انجمن‌های خیریه و مانند آن و حل اختلافات میان‌ آن‌ها و تشویق طرح‌های اجتماعی و فرهنگی‌ و دینی موجود و در صورت لزوم،اقدام به راه‌اندازی‌ طرح‌های جدید برای مشارکت در ارتقای‌ سطح فکری‌ و معنوی و مادی همه توده‌های ملت.

3ـ این مجلس‌ حق دارد حوزه علمیه دینی و دانشگاه را با رعایت قوانین لازم‌الاجرا، به‌ویژه ماده 26 قانون آموزش عالی‌ که مانع‌ اعمال این حق‌ نیست، تأسیس کند.

کسب اطلاع از نظر هیئت اجرایی‌ و هیئت شرعی‌ به صورت یک‌جا در طرح قوانین و آیین‌نامه‌های عمومی مربوط به امور دینی ‌شیعیان مانند قوانین مدنی خاص و جز آن الزامی است.

مجلس اعلای شیعیان رئیسی دارد که نمایندگی آن مجلس و همچنین شیعیان را نزد مقامات‌ رسمی و نهادهای خصوصی دارد. رئیس این مجلس صاحب حرمت و حقوق و امتیازاتی است که رؤ‌سای همه ادیان بدون استثنا از آن برخوردارند.

این مجلس سه هیئت دارد: مجمع عمومی و هیئت شرعی‌ و هیئت اجرایی.