موضوع: گزارش ـ فعالیت‌ها و برنامه‌های جمعیت احسان و نیکوکاری

مکان و تاریخ: صور، 1/1/1963

مناسبت: جلسه سالانه هیئت مدیره جمعیت احسان و نیکوکاری

امام این گزارش را پس از اینکه دو سال مدیرکل جمعیت احسان و نیکوکاری بود، ارائه کرد.

متن

بسم الله الرحمن الرحیم

سپاس خداوند احسان‌کننده و عطاکننده را که احسان و نیکوکاری را دو راه روشن برای به کمال رسیدن ما قرار داد و باب انفاق را برای خیرمان و درمان مشکلات اجتماعی‌مان بر ما گشود. و با دست قدرت خویش که بالاتر از هر دستی است، تعاون و همبستگی در راه رضای خویش را تأیید کرد.

و خدای متعال را شکر می‌گزاریم که ما را به درستی و موفقیت رهنمون شد و به ما برادرانی داد که در راه اهداف بلند انسانی با کار و مال خویش یاری‌دهنده بوده‌اند.

و پاک‌ترین درودها بر پیامبرانش که جان هستی و عقل جهان‌اند، خصوصاً بر حبیب خدا و خاتم پیامبرانش، محمد مصطفی(ص) که برانگیزاننده خوبی و زندگی و شفیع انسان برای نجات است.

و درود و سلام فراوان بر خاندان او، امامان هدایت و اسوه‌های‌ احسان و تقوی.

به برکت خدا جمعیت احسان و نیکوکاری سال جدیدی را آغاز کرده است و امیدواریم که خداوند خدمات این جمعیت را قبول کند و راه آرمانی و انگیزه بیشتر و موفقیت در این مسیر را به آن عطا کند.

من در جایگاهی نیستم که از این جمعیت تقدیر کنم و از بزرگی مواضعش سخن بگویم. کارنامه درخشان سال گذشته آن، ما را بسنده است؛ کارنامه‌ای که سرشار است از خدمات به صدها خانواده و درمان صدها مریض و اجرای عمل جراحی برای ده‌ها نفر از مردم و آموزش و پرورش ده‌ها کودک و بزرگداشت شعایر الهی و بازسازی باشگاه فرهنگی امام صادق‌(ع) که منبع تابش ارشادهای دینی و اخلاقی در کشور است.

اما من باید برخی از نکات مهم را به این مناسبت توضیح دهم:

نخست

ادارات دولتی جمعیت احسان و نیکوکاری را جمعیتی فرقه‌ای به حساب می‌آورند که هدف آن خدمت به دسته‌ای معین از هم‌وطنان است و کاری به مشکلات دیگران ندارد، و این نگرش اینجا و آنجا در باور برخی وجود دارد. اما حقیقت جز این است و این جمعیت دو دسته فعالیت دارد که به هر دو آن‌ها با هم توجه دارد:

دسته اول، خدمات عمومی است. برای مثال وقتی جمعیت برای درمان مشکل فقر و بیماری و بی‌سوادی در صور تلاش می‌کند، به‌‌هیچ‌‌وجه در این مورد فرقی بین هم‌وطنان نمی‌گذارد و وظایفش را در قبال همه فرقه‌‌ها به‌‌طور یکسان انجام می‌دهد.

دسته دوم، فعالیت خاصی است که جمعیت واسطه انجام دادن آن‌هاست، مانند اقامه شعایر و