جنازه‌های کتائبی‌ها را به پشت جبهه برمی‌گرداند، منتشر می‌کنند. رئیس کلیسای پاریس می‌گوید: کلیسا در لبنان در خطر است. درخواست کمکِ پاپ سبب شده است که افکارِعمومی در اروپا زمینه را برای اقدامی خاص در لبنان فراهم کند. اوضاع کاملاً دگرگون شده است. چرا این اتفاقات در این دوره رخ داد؟ زیرا آنان تلاش کردند که میان سوریه و ما فتنه‌اندازی کنند. بسیاری از مردم آماده و داوطلب شده‌اند و در خیابان‌ها موجی جنون‌آمیز بر ضد سوریه به راه افتاده است. آمده‌اند تا ما را سر ببرند؛ آمده‌اند تا ما را بکشند. آنان را به علوی بودن متهم می‌کنند. هر روز چیز تازه‌ای می‌شنویم. درست است که درگیری به زیان سوریه است، ولی به ما و به مقاومت فلسطین نیز آسیب می‌رساند. ما امروز خوشحالیم که ابوعمار و همراهانش دیروز به سوریه رفتند و بر سر آنچه امروز اعلام شد، توافق کردند. ما افتخار می‌کنیم که نقش مهمی در ساختن دوباره پل‌ها و اصلاح روابط داشتیم. ما از سر عاطفه و احساس به حرکت درنمی‌آییم و همه‌چیز را توجیه نمی‌کنیم. ما کار نادرست را نادرست می‌دانیم و کار درست را درست. ولی فراموش نمی‌کنیم که ما همان‌گونه که در آن زمان و در آغاز درگیری‌ها نپذیرفتیم که از احزاب جدا شویم (هرچند اهداف و ایدئولوژی و ارز‌ش‌ها و اندیشه‌ها و ساختار سازمانی ما با یکدیگر متفاوت است) و احزاب را همچون هم‌پیمانان مقطعی و هم‌رزمان خود در یک سنگر می‌دانستیم، اکنون نیز به هیچ وجه نخواهیم پذیرفت که منطقه اسلامی یا نیروهای ملی یا احزاب چپ‌گرا یا میانه‌رو یا هرچه می‌خواهید بنامید، با سوریه درگیر شوند، زیرا به زیان سوریه و ما و در نتیجه، موجب پیروز شدن دشمنان ماست.
امیدواریم امروز پایانی باشد بر مصیبتی که بر ما وارد شد و به دنبال آن پایانی باشد بر آخرین فصل از توطئه‌ها. در غیر این صورت، اگر اختلاف میان ما و سوریه پابرجا بماند، درگیری‌ها ادامه خواهد یافت و تنش نظامی شدیدتر خواهد شد و هر روز عده کشته‌شدگان بالاتر خواهد رفت که در نتیجه، موجب کشاندن نیروهای بین‌المللی به این منطقه می‌شود: پدیده‌ای که آن را جهانی کردن یا حتی عربی کردنِ مسئله می‌نامند و در نهایت، به تجزیه کشور می‌انجامد. اگر چنین شود، خون 10 هزار نفری که کشته شدند چه خواهد شد. هیچ انقلابی در دنیا وجود ندارد که طی یک سال این تعداد کشته تقدیم کرده باشد، کشته‌هایی که همگی از طبقه محروم یعنی صاحبان انقلاب باشند. نتیجه اینکه ما پس از یک سال، چند گام به عقب بازگشته‌ایم. ما چند سال نیاز داریم تا بتوانیم دوباره از صفر شروع کنیم؟ سیاست‌های نادرست، رهبری‌های نادرست، تأثیر اهداف شخصی در رفتار رهبران و درگیری‌ها. این، گزارشی کلی از وضعیت موجود بود.
اکنون چه می‌خواهیم؟
در حال حاضر نیروها پراکنده‌اند. ارتش ما تجزیه شده است. البته، مجموعه‌های بسیاری از جوانان ما در ارتش عربی لبنان حضور دارند. درجه‌داران و افسران و جوانان پاکی در ارتش هستند. عده کمی از افسران با عزیز الأحدب همراه شده‌اند. البته، مجموعه‌ای دیگر در طرف دوم قرار دارند و به فرماندهی المردة یا برکات یا هرچه می‌خواهید بنامید، فرمان می‌گیرند.
هم‌وطنان نیز چند دسته شده‌اند. در این وضعیت فعالیت پیشگامانه و مردمی و سازمانی به شکل ساختارمند و هرمی دشوار است.
ما امروز نیازمند آنیم که اهداف خود را اعلام