برنیامد، امّا دست‌کم راه خود را در مسیرِ ایدئولوژیِ آرمانیِ خویش ادامه دادیم و همین موجب شد که احزاب با ما دشمنی کنند. تبلیغات شدیدی بر ضد ما به راه انداختند و مقاومت فلسطین را بر ضد ما تحریک کردند. ما همواره تلاش کردیم پیوند خود را با مقاومت حفظ کنیم و روابط خود را با آن مستحکم سازیم، زیرا ایمان و باور ما به مقاومت باوری تاریخی است که فراتر از مسئله جنوب و اسرائیل است. هزار سال بعد، در تاریخ ذکر خواهد شد که مقاومتی وجود داشته است و آنگاه می‌پرسند: موضع شیعیان در قبال آن چه بوده است؟ موضع محرومان و اهالی این منطقه چه بوده است؟ قضیه از رابطه و پیوند فراتر است. برخی روابط از حد استراتژی فراتر می‌رود. روابط ما چنین حالتی دارد.
تلاش کردیم مقاومت را در کنار خود نگه داریم. به یاد دارید که نیروهای چپ‌گرا به شدت برای جذب مقاومت به طرف خود فعالیت می‌کردند. تمامی جنبش‌های موجود در جهان با این مشکل مواجه هستند که راست‌گرایان و حکومت‌های راست‌گرا نابخردانه عمل می‌کنند. مردم نیز خطاهای آشکاری مرتکب می‌شوند که جنبش‌ها را به سوی چپ‌گرایان سوق می‌دهد. این‌گونه بود که مقاومت هم به‌سوی چپ‌گرایان متمایل شد، تا جایی که آشکارا از یک جبهه ملی دم می‌زدند. سرانجام، در اعلامیه 15 می، از همکاری و پیوند میان جنبش ملی با مقاومت فلسطین سخن به میان آوردند. گویی چپ‌گرایان توانسته بودند در نهایت، همه‌چیزِ مقاومت، اعم از سلاح و اموال و رسانه‌ها و رویکردهای جهانی آن را مال خود کنند. ولی هرگز ما چنین اجازه‌ای به آنان نخواهیم داد. مقاومت پیش از آنکه متعلق به آنان باشد، از آنِ ماست.
پس از آن، سخنرانی ما در همایش یونسکو و در انتقاد از سکولاریسم، درواقع، هجومی سیاسی بود، نه حمله ایدئولوژیک. ما به‌طور کلی با سکولاریسم مخالف هستیم، امّا طرف‌داران سکولاریسم را اسرائیلی نمی‌دانیم. من این را اعلام کردم و حتی فراتر از این، به ابوعمار (یاسر عرفات) گفتم که این ما هستیم که یار و همراه شما خواهیم بود، نه چپی‌ها. جریان چپ تا زمانی در کنار شماست که بتواند از این راه اعتباری برای خود کسب کند (البته، منظور من از چپ‌گرایان، چپی‌های تندرو بود، نه نیروی چپ‌گرای تحول‌خواه که من هم خود را جزء آنان می‌دانم.) امّا چپ‌گرایانی که اکنون در صحنه هستند و بیشتر به تاجر و سوداگر شبیه‌اند، می‌خواهند نظام جامعه را تغییر دهند تا خود حاکم شوند. این‌ها بسیار تلاش کردند تا مقاومت فلسطین را به سوی خود جذب کردند. جوانان ما در جنوب و بِقاع و بیروت باید به این موضوع توجه داشته باشند و در رفتار با آنان صبر و تحمل به خرج دهند. باید رفتارشان ه��انند مادری باشد که وقتی از فرزند خود آزرده و دلتنگ می‌شود، باز هم مادر است. اگر آنان بدرفتاری می‌کنند، ما می‌گوییم: خداوندا، قوم ما را هدایت فرما. می‌گوییم: خدا از تقصیرتان درگذرد. آنان را جذب می‌کنیم، به سوی خود می‌کشیم، نه اینکه بیش از پیش در دامان چپ‌گرایان رهایشان کنیم... آنان همراهی نکردند و چنان‌که می‌دانید، اماکن بسیاری تخریب شد، به خانه‌ها دستبرد زده شد، جوانان ما از هر سو در معرض تهدید قرار گرفتند و در نتیجه این فشارها، که در اثر پرداخت رشوه‌هایی در قالب اسلحه و پول پدید آمده بود، ما مرحله بسیار دشواری را پشت سرگذاردیم. امّا به گمان من، موفق شدیم و با موفقیت از آن مرحله گذشتیم.