سیاست‌های بی‌ارزش در پیش می‌گیرند و ارزش‌ها را وارونه جلوه می‌دهند، از آنان درس می‌گرفتند.

در ابتدا باید این نکته را تذکر دهم که برخی پیش از تحصن مرا بی‌اندازه ستایش کردند؛ ستایش‌هایی که خود اعتراف می‌کنم شایست? آن نیستم، ولی پس از تحصن حیرت‌زده شدند و هنوز نیز از این حیرت خود بیرون نیامده‌اند.

در اینجا دوست دارم تأکید کنم که ایمان مطلق دارم به اینکه راه حقیقت بزرگ تنها از کربلا می‌گذرد و راه محبت والا تنها از جلجتا.[87] شادی راستین آن نیست که فرد از ستایش و ثنای دیگران خود را گم کند، بلکه برترین معیار آن آمادگی کامل برای مرگ در هر لحظه برای شادی و سعادت دیگران است. اگر زندگی ما تنها برای خودمان باشد، ما سزاوار آن نیستیم و چنین زندگی‌ای بسیار کوچک و حقیر و محدود خواهد بود.

میراث عظیم ما انگیزه‌هایی به ما بخشیده است که با تمام وجود در راه حق و حقیقت تلاش کنیم.

پس اینکه من تصمیم گرفتم جان خود را فدا کنم و هم? امانت خداوند را در راه اطاعت او ادا کنم و تحصن کردم تا هرچه خداوند می‌خواهد پیش آید، برای تشدید بحران نبود، بلکه برای متوقف کردن درگیری بود، چراکه هوا و هوس و خودخواهی در آن زیاد شده بود و مردم و مسئولان به آن بی‌اعتنا بودند. پروردگار اراده کرد که این تحصن و روزه‌داری بیشتر طول نکشد. وقتی در فکر پایان دادن به این تحصن بودم، تحصنی که حتی بیماردلان نیز به حقانیت آن پی بردند، برخی کوشیدند از آن به سود خود بهره‌برداری کنند؛ ولی بلافاصله جلو آنان را گرفتم و از این مسجد کوچک بیرون آمدم تا به مسجد بزرگ میهن بروم. آنچه در قاع رخ داد و آنچه ممکن بود در دیرالاحمر و زحله رخ دهد، مرا به وحشت انداخت و بر آن شدم تا موضعی بگیرم که هم? اهالی قاع و دیر الاحمر و زحله از آن باخبرند و جزئیات آن برای هر انسان منصفی در حال آشکار شدن است. همچنان‌که حقیقت اوضاع حاکم بر شیاح و نبعه روزی روشن خواهد شد و در آن روز برخی روسفید و برخی روسیاه خواهند شد و تردیدکنندگان و تهمت‌زنان پشیمان می‌شوند.

به این حمله‌ها هرگز پاسخ نخواهم داد و یک دقیقه از وقت مردم را نیز با آن نخواهم گرفت، چراکه قرآن و میراث اسلامی به من آموخته است که وظیف? من محبت‌ورزی است حتی اگر با من دشمنی کنند. و خوب می‌دانم که برخی از خلفا ریختن خون امامان شیعه را حلال می‌دانستند و در مقابل، امامان‌(ع) لحظه‌ای در تقدیم خون خود برای حفظ جان مسلمانان تردید نمی‌کردند؛ یعنی دشمنی میان خیر و شر دیرینه است و این دشمنی از قدیم در تئاترهای جهانی به نمایش گذاشته شده است.

علت دیگری که پاسخ نمی‌دهم این است که حمله به شخص من هیچ آسیبی به درستی این مسیر نمی‌زند. از این رو، انگیزه‌ای برای جنجال و تنش وجود ندارد و وقت من برای خدمات بیشتر و جدیدتر صرف خواهد شد. همین برای من بس است و خدا مرا بس است و او نیکو حمایت‌گری است.[88]