موضوع: نامه - همایش مسلمانان اتحاد جماهیر شوروی
مکان و تاریخ: بیروت، 13/10/1973
مناسبت: امام صدر این نامه را خطاب به همایش مسلمانان اتحاد جماهیر شوروی نوشته است که در سیزدهم و چهاردهم اکتبر 1973 در تاشکند برگزار شد.
منبع: آرشیو مجلس اعلای شیعیان؛ مجل? المسلمون فی الشرق صادره از ادار? دینی مسلمانان آسیای میانه و قزاقستان - تاشکند، شمار? 2-3-4-1973.
حضور ریاست محترم همایش، جناب شیخ ضیاءالدین خانباباخان، برادران گرامی علما و مسلمانان اتحاد جماهیر شوروی و شرکت کنندگان در همایش و هم? ملت بزرگ شوروی.
بسم الله الرحمن الرحیم
در هنگام شادی های اندوهبار ملت مبارز ما به خاطر باز پس گیری سرزمین های اشغال شده و احیای مقدسات و کرامت خود که به تنهایی دربردارند? معنای موجودیت ماست و در اوج اراد? ما برای ادام? جهاد در راه زندگی والاتر و شرافتمندانه تر، به شما درود می فرستیم و با محبت و خرسندی و احترام به ملتهای شوروی بزرگ تحیت می گوییم، بهویژه به برادران عزیز و مسلمانان قهرمان که در تاریخ این کشور پیشینه ای درخشان دارند و تاریخ بشری در هرکجا موضع گیری های آنان را فراموش نمی کند.
اگر اکنون در امور ما برنامه ریزی به جای سردرگمی و عمل کردن به جای حرف زدن، قرار گرفته است و تلاش ها، اثر سستی ها و خمیازه های گذشته را پاک کرده است و اگر اکنون در رویارویی حتمی با سرنوشتی زیبا و شکوهمند، دوباره دانش بر تخت قدرت نشسته است، تردیدی نیست که شما در برابر دیدگان ما بودید و مبارزات شما الگوی ما، دوستی شما نیروی ما و برنامه ها و طرح های شما چراغی فرا راهمان بود. هم? رفتارها و اقدامات شما برگرفته از انسانیت شماست نه از عطش به مکیدن خون انسان.
بر هیچکس پوشیده نیست که دستاوردهای بزرگ ملتهای شما، فقط برای عزت و رفاه و امنیت مردم اتحاد جماهیر شوروی نیست، بلکه برای هم? انسانیت است.
دستان پاکی که شما در قرن بیستم برای یاری ملتها دراز کردید، در حافظ? این قرن و هم? عصرها و نسل ها خواهد ماند. هیچ آموزگاری همچون تاریخ و هیچ سخنی مانند سخن منصفانه نیست. در درس های تاریخ عبرت هایی وجود دارد. از بزرگترین این عبرتها این است که قدرت هرچند ستمگر و بی رحم باشد، اگر ریشه در انسانیت نداشته باشد، سرنگون می شود و بر باد می رود و انسان در باور و عملکرد ما - و همچنین شما - نخستین و آخرین سرمای? انسانیت است. ملت ما و ملت شما که هر دو به خدا و حق انسان در زندگی آزاد و همراه با کرامت و امنیت و خوشی ایمان دارند، در این ریش? فرهنگی به یکدیگر می پیوندند. از این رو، بر شماست که ما را در ساخت انسان مؤمن، نیک و زیبا یاری و