گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 220

سند شماره 09-12-69

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی ـ احساس میهن‌دوستی لبنانی، اساساً‌ با احساس ناسیونالیستی که به وحدت سرنوشت و وحدت منافع با برادران عرب منتهی می‌شود، منافاتی ندارد.

مکان و تاریخ: بیروت‌

مناسبت: این پرسش‌ها را روزنامه العمل بیروت برای‌ شماری از متفکران و رهبران مذهبی و در رأس آنان امام‌ موسی صدر فرستاد.

منبع: روزنامه العمله، 9/12/1969

متن

به قلم بشیر عمیره

‌امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان، دیروز به پرسش‌های‌ چهارگانه‌ العمل پاسخ گفت. این پرسش‌ها پیش‌تر برای‌ پدر داغر، رئیس دانشگاه قدیس یوسف (سن‌ ژوزف)، فرستاده شد. این بحث جزء سلسله دیدارها با رهبران‌ مذهبی لبنان درباره گام‌های عملی‌ای است که می‌توان برای تقویت احساس ملی همه لبنانی‌ها و همزیستی برادرانه و دوستانه و هم‌پشتی در دفاع از سرزمین و شرافت این کشور، در برابر تجاوزگران، هر که باشند، برداشت .

مدتی است که احساس هراس بر لبنانی‌ها مستولی‌ شده است. برخی از آنان از سرنوشت‌ کشور خود می‌پرسند که از سویی تهاجم اسرائیل تهدیدش می‌کند و از سوی دیگر، تهاجم سوریه و فلسطین؛ و برخی دیگر از فقدان هیبت نظام نگران‌اند. در مقابل این اوضاع، رهبران مذهبی سخنان مسئولانه و مواضعی اجماعی ابراز کرده‌اند که همگی مایه امید و مژده عافیت است. شما یکی از کسانی هستید که در آرام‌سازی مردم‌ ابتکار به خرج داده‌اید. فکر می‌کنید چه‌ عوامل و گام‌های عملی‌ای تمایلات صادقانه شما را، که با قاطعیت و جدیت در سخنرانی‌های متعددتان بیان‌ کرده‌اید، به باورهایی تبدیل می‌کند که هم‌وطنان بپذیرند و با محبت و سرزندگی در فضای آن زیست‌ کنند؟

مواضع علمای‌ دینی، بیان آن وضعی است که باید باشد و نه‌ آنچه هست. آنان در مقام مؤ‌منان ارشادکننده، نومیدی‌ به دلشان راه نمی‌دهند و امید را از کف نمی‌نهند. این بدان‌معناست‌ که آنان در سخنانشان، مردم را به امید و عزم به غلبه بر دشواری‌ها و دقت در رفتار و تعالی و اخلاص در مواضع فرا می‌خوانند.

از دیگر سو، من معتقدم که در میان مردم اختلافی بر سر اصول و باورها وجود ندارد. بلکه اختلاف، بیشتر در سطح اجراست که مقرون به منافع خاص است و منجر به شک و ابهام می‌شود. تحمل نکردن نقد و تمایل نداشتن به گفت‌وگو و شفافیت مزید بر علت است. ازهاینهرو، من همراه برخی‌ همکاران خود از علمای دینی بر این باوریم که اخلاص و خوش‌گمانی و رفتار مسئولانه‌ و تحمل‌ نقد و احترام به‌ آرای دیگران‌ و از این دست اصول‌ اخلاقی، تا حد بسیاری به درمان این درد و حل مشکل کمک خواهد کرد.

آیا فکر نمی‌کنید که احساسات ناسیونالیستیِ متفاوت، سبب اصلی این دغدغه‌هاست‌ و راه برطرف