موضوع: کنفرانس مطبوعاتی ـ شیعیان در لبنان: دردها و امیدها
مکان و تاریخ: صور، 15/8/1966
مناسبت: به دنبال پخش شایعهای دروغین، گروههای مردمی و شخصیتهای رسمی به سوی محل استقرار امام در صور سرازیر شدند و این اتهام را محکوم کردند. در اثر این شایعه، جنوب به جوش آمد و نزدیک بود فتنهای بزرگ به پا شود. امام صدر کنفرانسی مطبوعاتی برگزار کرد تا از واقعیت پرده بردارد و مردم را آرام کند.
منبع: روزنامههای لبنان، 16/8/1966؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان.
این سخنان در کتاب نای و نی تحت عنوان «شیعیان در لبنان» درج شده است.
متن
در موقعیتی حساس و سرنوشتساز، امـام موسـی صـدر، پیشوای شیعیان لبنان، شدیداً مورد اتهام و افترا قرار گرفت. مخالفان و دشمنان او در مسیر مبارزه با وی از هیچگونه اقدامی خودداری نکردند. اما این تهمت تنها به کمک دو امر خنثی شد:
1. ملت لبنان، اعم از شیعه و سنی و مسیحی و همه فرقهها و مذاهب کشور، بهپاخاست و رهبری امام صدر را با شدت و حدت و تا حد بیعت تأیید و پشتیبانی گسترده خویش را از آن اعلام کرد.
2. قدرت زعامت و پیشوایی امام با شکوه هرچه وسیعتر جلوه کرد و علاوه بر رهبری سنتی تودهها، رهبری او رسمی شد و در شکلی قانونی و سازمانی تحقق یافت. در چنین اوضاع حساسی، امام موسی صدر در کنفرانس مطبوعاتی مورخ 15/8/1966 بیانات زیر را ایراد کرد:
به دلیل تعهد و مسئولیتی که بر عهده دارم، بهناچار باید افکار ملت را منعکس کنم و اوضاع و احوال ایشان را در زمینههای گوناگون و در مناطق مختلف شرح دهم. و این است واقعیت حیات انسانی شیعیان در لبنان:
الف. در لبنان معمولاً میزان محرومیت و عقبافتادگی، به نسبتِ دوری منطقه و روستا از پایتخت است، لذا منطقه جبلعامل در اقصینقاط جنوب و منطقه بعلبک و هرمل در اقصینقاط شمال که مناطق شیعهنشین لبنان هستند، از محرومترین شهرهای لبنان بهشمار میآیند. این بدینمعناست که ساکنان این مناطق طعم ستم و بیعدالتی را بیش از دیگران چشیدهاند.
ب. رسیدگی نکردن به وضع روستاها، تأمین نبودن نیازهای اولیه زندگی، افزایش جمعیت و فقدان تأسیسات اقتصادی، مردم را بهسوی پایتخت سرازیر کرده است. لذا مردم جنوب و بقاع در حومه بیروت متمرکز شدند و زنگارهای عقبافتادگی و محرومیت را با خود آوردند. آنان هنوز هم به حیات انسانی شرافتمندانه دست نیافتهاند، علیرغم تفاوت زندگی در شهر نسبت به روستا در خصوص تأمین زندگی و آموزش فرزندان.
ج. آفریقای غربی و کشورهای عربی مراکز سکونت حاصلخیزی برای برخی از شیعیان لبنان شده و ایشان به این نقاط مهاجرت کردهاند و از سطح اقتصادی بالایی برخوردار گشتهاند و گاه سرمایههای خویش را در وطن اصلی خود نیز به کار میگیرند. نیز